یا علی! روزگار بی دردیست
سهم دل، سهم سینه ها سردیست
سینه سرخان، بهار کوچیدند
حالیا فصل خستگی زردیست
شهر، در سایه ی ریا خفته ست
به گمانم که قحطی مردیست
کار این دیدگان درد آلود
پرسه در کوچه های ولگردیست
قرن ها طی شدند و می بینم
رسم و آئین کوفه نامردیست
این زمین، این زمین سرگردان
یا علی تشنه ی جوانمردیست |
